Herman Van Veen

Herman Van Veen - Een Lichte Vrouw

rate me

Die trouweloos van aard als ik is

Eens Amsterdam verried

Hij vindt geen rust

Aleer zijn schuld

Gedelgd is met een lied

En waar hij zwerft

En wat hij zoekt

Vindt hij ter wereld niet

Voordat hij weer de duiven

Rond de Westertoren ziet

Straks ben ik hier weer ver vandaan

Maar als de eerste kou zich meldt

Dan denk ik toch: zou het sneeuwen

Gaan op het Amstelveld?

Straks ben ik niet in deze stad

Maar denk er toch weer aan terug

Dan denk ik hoe ik zomaar

Haring at op een ronde brug

De straat waar ik een meisje had

Is fraai gerenoveerd

Maar veel bewoners van weleer

Zijn nooit teruggekeerd

Die goeie buren die ze had

Die werd het hier te chic

De bakkerswinkel werd bistro

De slager een boetiek

Zij had zo'n deur die openbromt

Een trapgat hemelhoog

Dat kaler werd met elke tree

Dan stond je oog in oog

En even later zat je dan

Te praten op een kist

Onder een reproduktie van

Zo'n Frans impressionist

Straks ben ik hier weer ver vandaan

Maar als de eerste kou zich meldt

Dan denk ik toch: zou het sneeuwen

Gaan op het Amstelveld?

Straks ben ik niet in deze stad

Maar denk er toch weer aan terug

Dan denk ik hoe ik zomaar

Haring at op een ronde brug

De Prinsengracht is altijd mooi

Al stroomt de regen neer

De Wester kan niet somber zijn

Nooit is 't hier lelijk weer

Maar na Carre de Lepelstraat

Waar je 't gevoel bekruipt

Dat er nog steeds na veertig jaar

Het hart van kommer druipt

Mijn Amsterdam, zo mooi van licht

Maar ook zo licht van zin

Vrouw die je altijd buiten laat

Al laat ze je erin

Stad waar men van de vredesduif

En van de vrijheid weet

Maar volk in een container stopt

Die Bijlmerbajes heet

De hoeren zijn zo jong dit jaar

Ze kijken donker uit

Hun leven gaat niet verder

Dan een heroinespuit

Zij horen bij die menigte

Die niemand helpen kon

De immobiele eenheid

Van plantsoenen en stations

Straks ben ik hier weer ver vandaan

Maar hoor ik dan een carillon

Dan zou ik graag uit wandelen

Gaan in de Jordaan

Maar soms wordt mij het hoofd zo licht

Ik weet niet waar ik bleef

Dan denk ik weer aan een gedicht

Dat eens Jan Campert schreef:

"Die trouweloos van aard als ik is

Eens Amsterdam verried

Hij vindt geen rust

Aleer zijn schuld

Gedelgd is met een lied

En waar hij zwerft

En wat hij zoekt

Vindt hij ter wereld niet

Voordat hij weer de duiven

Rond de Westertoren ziet&quot;<br />

<br />

Thanks to razvan

Get this song at:  amazon.com  sheetmusicplus.com

Share your thoughts

0 Comments found