Miel Cools

Miel Cools - de soldaat lyrics

rate me

<b>de soldaat</b> by <i>Miel Cools</i><br />Een soldaat van Napoleon de Grote

was het leger grondig beu.

Hij had gestreden, gevochten en geschoten,

il voulait bien être à deux

En op een morgen was hij niet op het appel

en de sergeant riep razend kwaad : mille tonnerre

maar alle andere soldaten wisten ’t wel,

ze zegden droevig : “Hij is naar zijn pauvre mère”

Leipzich, Moskou, Petrograd, zijn heel mooie namen,

maar ik weet een kleine stad, waar wij nog nooit kwamen,

Zeven eenden in de vijver, zeven banken op de markt,

en het standbeeld van een schrijver,

en het meisje van m'n hart.

Links, rechts, één, twee, leve de sergeant

en ze wuifde met haar hand

Een soldaat van Napoleon de Grote

lag te slapen in het gras.

Hij had nog net een liedeke gefloten

waarvan 't de tekst vergeten was.

En hij droomde dat hij stierf voor ’t vaderland,

en hij kreeg postuum wel honderd dekoraties,

en ieder jaar werd er voor hem een vlam gebrand,

en zijn oude moeder leefde praktisch gratis.

Leipzich, Moskou, Petrograd, zijn heel mooie namen,

maar ik weet een kleine stad, waar wij nog nooit kwamen,

Zeven eenden in de vijver, zeven banken op de markt,

en het standbeeld van een schrijver,

en het meisje van m'n hart.

Links, rechts, één, twee, leve de sergeant

en ze wuifde met haar hand

Een soldaat van Napoleon de Grote

die ontwaakte van de kou.

In de buurt werd er plotseling geschoten,

hij zei een akte van berouw.

En hij strikte uit gewoonte aan zijn das

maar toen floot er iets en alle vogels zwegen,

en er was een heel klein gaatje in zijn jas

en een klokje klepte ergens tien voor negen.

Zeven eenden in de vijver, zeven banken op de markt,

en het standbeeld van een schrijver,

en het meisje van z'n hart.

Links, rechts, één, twee, leve de sergeant

ze had nog steeds geen ring aan de hand.

tekst : Louis Verbeeck

muziek: Miel Cools

Get this song at:  amazon.com  sheetmusicplus.com

Share your thoughts

0 Comments found