Boh Foi Toch

Boh Foi Toch - 't hundjen

rate me

<b>'t hundjen</b> by <i>Boh Foi Toch</i><br />Op ne mooien winterdag an 't ende van 't jaor

Had vader Theet veur ziene jongs een hundjen met ebrach

Zon mietereg klein dierken met een eigenwieze snoet

Waor ze allemaole stapelgek op wazzen

't Hundjen wodden aoveral met naortoo e-slopt

Van binnen weer naor buten, van 'n taofel naor 'n stool

En 's nachts kreeg dat hundjen dan ok gaar gin rost

Dan sleep e um beurten bi-j de jongs in 't nos

Op zekeren dag mos onzen Jan weer naor 't huusken hen

Zo as altied nam e weer dat hundjen met zich met

't Dierken zat gemeudelek op 't knee van onzen Jan

Te genieten van de loch wiet oet de pleeje kwam

Hee strek 't mooie dierken nog 's deur de lange heure

Kammereude zollen ze al ze laeven blieven

Maor toen Jensken alle andacht veur zichzellef neudeg had

Schot 't hundjen tussen ziene kleine blote bene deur in 't depe gat

Klots, klats, klee, schot 't hundjen in de plee

En den kleinen Jan den waogen niks te zeggen

Ach, leed, wee, ze waren met eur twee

En noo kik e heel alleneg naor benee

Klots, klats, klee, schot 't hundjen in de plee

En den kleinen Jan den waogen niks te zeggen

Van den hond gin spoor, Jensken was toch klaor

Dus den dekkel ging der op

'n Anderen dag hef vader Theet met alle ziene zons

Rond e-kekken um te zeen waor of e wal neet was

't Veld wier af ezoch, kleinen Jan den deed ok met

Hee had zich zellef toch belaofd te zollen zwiegen

Een klein jaor later bi-j 't scheppen van de aalt

Kwam 't arme dierken zomaor baoven drieven

Vader Theet begrep opens de volle umvang van 't leed

En de volle, volle traone van onzen kleinen Jan

Klots, klats, klee, schot 't hundjen in de plee

En den kleinen Jan den waogen niks te zeggen

Ach, leed, wee, ze waren met eur twee

En noo kik e heel alleneg naor benee

Klots, klats, klee, schot 't hundjen in de plee

En den kleinen Jan den waogen niks te zeggen

Van den hond gin spoor, Jensken was toch klaor

Dus den dekkel ging der op

Klots, klats, klee, schot 't hundjen in de plee

En den kleinen Jan den waogen niks te zeggen

Ach, leed, wee, ze waren met eur twee

En noo kik e heel alleneg naor benee

Klots, klats, klee, schot 't hundjen in de plee

En den kleinen Jan den waogen niks te zeggen

Van den hond gin spoor, Jensken was toch klaor

Dus den dekkel ging der op

Get this song at:  amazon.com  sheetmusicplus.com

Share your thoughts

0 Comments found