Armand

Armand - thuiskomen

rate me

<b>thuiskomen</b> by <i>Armand</i><br />Ik zie wat je nu bent

En wie je misschien zou kunnen worden

Als de ogen van je kinderdroom weer opengaan

En daar is de maan

En de inktzwarte kosmos

En de nietige mens voelt de tranen wellen

Hij kan de sterrennevels verstaan

Oh mens wat hou ik van je

Je bent tot zoveel meer in staat

dan je nu kunt geloven

Al het goede stijgt naar boven

je voelt 't langzaam over je komen

Laat je nu maar gaan

Op de wind en stel geen vragen meer

Want als de vragen sterven ben je pas thuis

En thuiskomen doe je toch telkens weer

Met de stilte als enig geruis

om je heen

Ben je al eens zover weggegaan

dat je je hart kon horen bonken

Op de regelmaat van de adem die het leven geeft

Besefte je toen ook dat het

in een vloek en een zucht voorbij is

Want tussen hoop en herinnering bloeit het geluk

Jij bent het, die nu leeft

Oh mens wat hou ik van je

Je bent tot zoveel meer in staat

dan je nu kunt geloven

Al het goede stijgt naar boven

je voelt 't langzaam over je komen

Laat je nu maar gaan

Op de wind en stel geen vragen meer

Want als de vragen sterven ben je pas thuis

En thuiskomen doe je toch telkens weer

Met de stilte als enig geruis

om je heen

Luister je nog steeds mijn vriend

Dringt het tot jou door, vriendinnetje

Dat we een paradijs bewonen

dat zijn weerga in lichtjaren niet kent

Op het moment dat jij en ik

het zullen mogen begrijpen

En omdat ik 's 'n glimp heb opgevangen

Zeg ik je nu met klem

Oh mens wat hou ik van je

Je bent tot zoveel meer in staat

dan je nu kunt geloven

Al het goede stijgt naar boven

je voelt 't langzaam over je komen

Laat je nu maar gaan

Op de wind en stel geen vragen meer

Want als de vragen sterven ben je pas thuis

En thuiskomen doe je toch telkens weer

Met de stilte als enig geruis

om je heen

(c) Armand

Get this song at:  amazon.com  sheetmusicplus.com

Share your thoughts

0 Comments found