Frans Bauer - wilde rozen Lyrics

wilde rozen by Frans Bauer
Haar huis is stil en zo koud
Z’n stoel blijft leeg want hij zal nooit meer komen
Ze weet het was niemands fout
Een engel heeft hem met zich mee genomen
Ze kust zijn foto en kijkt uit het raam
Ineens ziet zij het kleine wonder staan

Er bloeien rozen, wilde rozen
Achter het bankje waar ze zaten zij aan zij
Ze hoort zijn woorden
‘k zal jou beloven
Er zullen altijd rode rozen voor jou zijn

Ze knielt bij het bloembed neer
Ze fluistert zacht zijn naam en kijkt naar boven
Zij bid tot de lieve heer
Wat zou ik graag ik wonderen geloven
Een zonnestraal valt op haar gezicht
Nu weet ze dat hij zeker bij haar is

Er bloeien rozen, wilde rozen
Achter het bankje waar ze zaten zij aan zij
Ze hoort zijn woorden
‘k zal jou beloven
Er zullen altijd rode rozen voor je zijn

Er bloeien rozen, wilde rozen
Achter het bankje waar ze zaten zij aan zij
Ze hoort zijn woorden
Ik zal jou beloven
Er zullen altijd rode rozen voor je zijn

Er bloeien rozen, wilde rozen
Achter het bankje waar ze zaten zij aan zij
Ze hoort zijn woorden
‘k zal jou beloven
Er zullen altijd rode rozen voor je zijn
Er zullen altijd rode rozen voor je zijn
 

Share your thoughts

Comment :
Rating :
comment

(Maximum characters: 100)
You have characters left.